Just like the moon.

Published on 19 January 2026 at 22:30

Hii Starlight ✨

Op school leerde ik alles over DNA, mitose en fotosynthese.
Maar niemand zei:
“Over twee weken kan je bergen verzetten,
en twee weken later is het een prestatie als je je sokken kunt vinden.” 🧦

Serieus. Hormonen? Die werden ergens verstopt tussen proefjes met tuinkers.

Wetenschappelijk gezien leef ik in een gemiddelde 28-daagse hormonale cyclus.
Spiritueel gezien?
Ik beweeg met de maan. 🌙
Toeval? De wetenschap zegt: nee hoor.

 

De vrouwelijke cyclus kent vier fasen, gestuurd door oestrogeen, progesteron en een brein dat veel gevoeliger is dan dat van mannen (ja, dat is bewezen).
En laat die fases nu opvallend veel lijken op de seizoenen én de maanstanden.

 

Lente – Folliculaire fase
Oestrogeen stijgt → dopamine zegt: LET’S GO
Creatief, nieuwsgierig, ideeën explosie 💡
Ik begin 10 projecten.
Ik maak er 3 af.
Optimisme is hier geen karaktertrek, maar een hormoon.

 

🔥 Zomer – Ovulatie
Hoog oestrogeen + oxytocine → zichtbaar, sociaal, magnetisch
Dit is mijn Shakira-modus 💃
Stem krachtig, houding recht, zelfvertrouwen op standje “wie houdt me tegen?”
Biologisch gezien ben ik hier letterlijk gemaakt om gezien te worden.
Evolutionair gezien: je straalt, dus je hoort hier.

 

🍂 Herfst – Luteale fase
Progesteron neemt over → naar binnen keren
Zintuigen scherper, bullshitfilter loepzuiver
Gevoelig, eerlijk, analytisch
Mijn vrienden noemen dit:
“plotselinge wijsheid met drama.”
Wetenschap noemt het: verhoogde empathie + kritische waarneming.
Ik noem het: waarheid met volume.

 

❄️ Winter – Menstruatie
Hormonen dalen → lichaam vraagt rust
Energie laag, intuïtie hoog
Naar binnen gekeerd, dromerig, moe
Chocolade is hier geen zwakte 🍫
maar een overlevingsstrategie.
Neurologisch gezien is mijn brein bezig met loslaten en resetten.
Spiritueel gezien: sterven om opnieuw te beginnen.

En toen viel het kwartje.

Ik was nooit te gevoelig.
Ik was nooit te veel.
Ik was perfect afgestemd op mijn natuur.

 

Had ik dit eerder geweten,
had ik mezelf zachter vastgehouden.
Had ik mijn cyclus niet bevochten,
maar gedragen als een innerlijk kompas.

Het vrouwelijke lichaam is geen fout in het systeem.
Het is het systeem.
Een levend ritme dat ons verbindt met
de maan, de seizoenen, de natuur,
en iets dat groter is dan wijzelf.

De wetenschap bevestigt wat oude culturen al wisten:
een vrouw is cyclisch.
Niet lineair.
Niet altijd “aan”.
Maar wijs in golven.

 

Leef met je ritme.
Niet tegen. 💛

 

Ik hou van praten over de puurheid van het leven:
de imperfecties, de kleine magie,
het mens-zijn zonder filters. ✨

 

Donna’s Self Love gaat daarover:
🌙 Thuiskomen in je lichaam
🌙 Leven in je ritme
🌙 Je herinneren wie je bent

Dus lieve vrouw:
je bent niet hysterisch.
Je bent niet te veel.
Je bent menselijk, magisch…
en soms gewoon wintermodus met chocolade. 😌🍫

En… ik ben weer uitgetypt! 🖊️💛
DIKKE KNUFFEL,
Donna
🤍