When did we stop being amazed by the simple fact that we are here?

Wat als alles waar we naar streven, ons uiteindelijk niet geeft waar we écht naar verlangen?

Liefde is het diepste gevoel dat je ooit zult ervaren.

Er was een moment waarop ik besefte…dat wat ik zocht buiten mezelf, al die tijd al in mij leefde.

Hey love,

Hii Starlight ✨

Ik ben een blogger voor DonnasSelfLove.com. Een filosoof in het dagelijks leven. Iemand die schrijft vanuit ervaring. Wat ooit begon als een hobby, is eerlijk is eerlijk een klein beetje uit de hand gelopen. En misschien is dat precies de bedoeling.

Ze zeggen wel eens: als je geen vijf minuten hebt om te mediteren, heb je twee uur nodig.En eerlijk? Dat klopt meer dan ik ooit durfde toe te geven.

Lang heb ik geloofd dat liefde betekende dat ik mijzelf moest weggeven. Dat mijn hart alleen zuiver was als het altijd openstond, zonder voorwaarden, zonder “nee”. Maar de waarheid die mijn ziel mij fluisterde, was heel anders: liefde die geen grenzen kent, verliest haar heiligheid.

Alleen zijn. Voor velen klinkt het als een straf: stilte, leegte, misschien zelfs een gevoel van eenzaamheid. Maar voor mij werd het uiteindelijk een van mijn grootste geschenken. Alleen zijn leerde mij niet om “alleen maar alleen” te zijn, maar juist om samen te zijn met de belangrijkste persoon in mijn leven: mezelf. In het begin is het confronterend. Je zit oog in oog met je eigen gedachten, zonder het lawaai van anderen. Geen meningen, geen advies, geen likes of appjes die je even afleiden van wat er werkelijk speelt. Alleen jij… en je innerlijke stem. En geloof me: die stem kan soms harder schreeuwen dan een kleuter zonder middagdutje. Psychologen bevestigen het inmiddels ook: regelmatig tijd alleen doorbrengen vergroot je creativiteit, zelfkennis en emotionele stabiliteit. Onderzoek van de Universiteit van Rochester laat zien dat mensen die bewust tijd alleen nemen, beter kunnen reflecteren en uiteindelijk meer tevreden zijn met hun keuzes.